گویش‌های ساحلی 135

ساز از یک کرانه به کرانهٔ دیگر می‌رود و نامش را با خود نمی‌برد.

قهوه‌خانه جایی است که خبر پیش از روزنامه می‌رسید.

خوراک دودی، نمک و ماهی: سه چیز که هر پنج دریا می‌شناسند.

از گیلان تا داغستان، نان در تنور می‌چسبد و نامش تقریباً یکی است.

آب میان این سرزمین‌ها بود و همان آب، قرن‌ها، راه بود نه مرز.